Date

In mijn hoofd wisselen de gevoelens elkaar razendsnel af. Spanning, vreugde, zenuwen, geilheid, angst. Angst? Ja, ik geloof dat ik bang ben. Voor wat vandaag gaat brengen, kan aanrichten. Vraag me niet waarom ik dit doe. Ik weet het zelf ook niet meer. Mijn hoofd en kut voeren een constante discussie. Een discussie zonder einde, want verstandig zijn is niet geil, en wat geil is, is niet verstandig. Maar als ik heel eerlijk ben kunnen de gevolgen me ook niets meer schelen. Niet meer, want vandaag wil ik het weten. Vandaag wil ik weten tegen wie ik zo ontzettend eerlijk ben. Zonder terughoudendheid, zonder leugens. Gewoon, simpel, de waarheid. Vandaag wil ik weten wie er zo’n invloed op me heeft, wie me overal uit of in kan praten en vooral, tegen wie ik geen weerstand kan bieden. Een zinnetje schiet door mn hoofd; “Resistance is futile” Onwillekeurig moet ik glimlachen, ah well, misschien was Seven of Nine in korset toch niet de enige reden waarom ik Star Trek zo leuk vond.

Ik haal diep adem en duw de deur van het cafeetje waar we hebben afgesproken open. Het is schemerdonker binnen, en het duurt even voor mijn ogen gewend zijn aan het weinige licht. Mijn hart klopt met een ongezonde snelheid en ik voel kriebels in mijn buik. Zoekend kijk ik rond, ben je er wel? Of is flik je me een of andere kutstreek door niet op te komen dagen.. Even hoop ik dat je inderdaad niet komt, de angst krijgt de overhand. Te laat. Recht voor me zit een man aan een tafeltje die me van top tot teen keurt en me vervolgens spottend aankijkt. Ik voel mn gezicht rood worden en twijfel. Zou jij het zijn? Ik heb geen idee hoe je er uit zou moeten zien. De man aan het tafeltje trekt één wenkbrauw op en gebaart me vervolgens te gaan zitten op de stoel tegenover hem. Mijn hersenen draaien overuren, ben je het wel of niet? Ik besluit de gok te wagen, de man ziet er tenslotte niet bijzonder slecht uit, dus mocht je het niet zijn kan ik me er altijd nog mee vermaken.

Het kopje koffie wat voor me staat durf ik nauwelijks op te pakken. Te bang dat je kunt zien hoe erg mn handen trillen. Ik vervloek mezelf omdat ik mijn eigen lichaam weer eens niet onder controle heb. Het laatste wat ik nu wil is zwak over komen. Maar waarom durf ik je dan niet aan te kijken? Ik ben godverdomme een volwassen vrouw, met een eigen wil, genoeg zelfrespect, en ik laat me niet zomaar door iemand van de wijs brengen. Niemand mag zo veel invloed op me hebben, en al helemaal niet op deze manier. De angst heeft plaats gemaakt voor boosheid. Boos op mezelf, op mijn lichaam, de manier waarop het reageert. Boos op jou. De onbekende man die meer weet van mij dan ik van hem. Waarom doe je me dit aan? Vind je het leuk om mij zo te zien? Weerloos en compleet in de war, wachtend op het moment waarop jij zegt wat ik moet doen. Weg eigen wil. Weg moderne vrouw. Een stemmetje fluistert zachtjes dat ik er zelf om gevraagd heb. Dit is wat ik wil. Dit is wat mijn kut wil. En mijn hoofd geeft schoorvoetend toe dat zij het ook wil.

Ik snak naar adem als je me ineens aan mijn tepels naar je toe trekt. Mijn hoofd komt tegen de tafel aan en mijn lege koffiekopje valt met veel kabaal van z’n schoteltje af. Mensen kijken om. Nieuwsgierig en verbaasd. Ik kreun en schaam me dood. Probeer mn knalrode gezicht achter mn haar te verbergen. Jij blijft stoïcijns zitten terwijl je me nog steeds aan mijn tepels richting tafelblad duwt. Kan het je dan echt niks schelen dat het hele café ons zit te bekijken?
Wat moeten ze wel niet denken.. Vreemd genoeg maakt dat me nog geiler dan ik al was. De geluiden om mij heen vervagen. De wereld wordt een waas. Het enige wat er nog bestaat zijn wij tweeën. Om precies te zijn; jouw handen, mijn tepels en mijn kut. Geen idee of we nog bekeken worden. Who cares? Een scherpe pijn dringt mijn veilige waas binnen. Je knijpt door. En hard ook. Spieren in mijn onderbuik trekken samen en mn ademhaling wordt oppervlakkig. Dan ineens jouw adem die in mijn oor blaast. Ik ril. Jij grinnikt. Dan laat je me los om me vervolgens aan mn haren omhoog te trekken. Voor het eerst kijk ik je aan. Weer die spottende blik en ik wend mn ogen af.
Naakt sta ik in het heren toilet. De tegels zijn koud maar ik heb het gevoel dat ik in brand sta. Ik durf niet te bewegen en staar naar de grond. Zo bang om iets fout te doen. Bang om je teleur te stellen. Bang om tegen te vallen. Handen op mn rug en mn hoofd lichtjes gebogen terwijl ik voel hoe mijn geil langs mn benen naar beneden loopt. Weer die schaamte. Je schopt met één voet mijn benen niet al te zachtzinnig uit elkaar om vervolgens met je rechter hand mijn geil van mn dijbenen af te vegen. Diezelfde hand grijpt me daarna vol in mn gezicht en duwt me naar beneden, op mijn knieën. Knielen is fijn, geen probleem. Het is mijn plek. Meer moeite heb ik met het feit dat je zo mn eigen geil over mn gezicht uitsmeert. Ik voel me vies en vernederend en sluit mn ogen. “Kijk me aan slet!” Ik gehoorzaam. Zonder na te denken, vol automatisch. Er is geen andere keuze, geen plek meer voor een eigen wil. Als je vervolgens eist dat ik mijn mond open hou en er daarna in te spugen, is er geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om je bevelen te negeren, mijn hoofd weg te draaien en niet door te slikken. Ik geef me over. Ik ben van jou. Voor nu tenminste.

Ik kokhals. Je gaat te snel en te diep. Met één hand heb je een flinke bos haar vast, met de andere duw je in mn nek. Je neukt me. In mn keel. Je geeft het ritme aan en ik kan enkel volgen. Ik kan geen kant op. Geen tijd om adem te halen of te slikken. Maar dat geeft niet. Want ik doe er niet meer toe, het enige wat er voor jou bestaat is mijn mond. Een neukgat. Vreemd genoeg heb ik er geen problemen mee. Dit is juist. Ik ben slechts een gebruiksvoorwerp. Ik ben er voor jou en alle andere mannen die inzien dat dit de enige manier is waarop je vrouwen zoals ik moet behandelen. Zo als we bedoeld zijn.

Niet goed genoeg om je te mogen aftrekken, dat doe je zelf wel. Als ik dan toch zo graag wil helpen mag ik ondertussen wel je ballen likken. Ik voel me vernederd, wil je laten zien wat ik kan. Je hebt geen interesse, denk alleen aan je eigen genot. Je lijkt me te zijn vergeten, het meisje wat geknield voor je zit. Haar haren door de war, betraande ogen met uitgelopen mascara en een besmeurd gezicht. Ze is naakt, maar je lijkt het niet te zien. Accepteert het alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat er naakte meisjes op het heren toilet zijn die je ballen likken terwijl jij je aftrekt. Ik vind het niet erg om vergeten te zijn. Het is goed zo.

Je komt klaar. Je loost je zaad op de grond, op de vieze tegels van de wc. Niet in mijn mond, zoals ik gehoopt had. Als een soort van beloning. Waarom niet? Je geeft een harde trap tegen mn schouder aan, waardoor ik omval. Dan gaat alles razendsnel. Je grijpt me bij mn nek en duwt mn gezicht tegen de tegelvloer aan, midden in je zaad. Ik protesteer en probeer weg te kruipen maar je zet je voet op mn nek. Ik kan geen kant meer op en kijk je smekend aan. “Wat is nu precies het probleem teef? Dit wilde je toch zo graag? Mijn zaad?” Ik kreun en knik, voor zover mogelijk. “Oplikken dan, en snel een beetje want ik heb nog wel meer te doen vandaag dan een of andere slet te vermaken op de wc.” Ik voel me zelf vuurrood worden. Ik schaam me dood maar weet ook dat ik hier niet onderuit ga komen. Voorzichtig steek ik mijn tong uit en probeer heel hard niet te denken aan de smerige vloer die ik zo ga likken. Je haalt je voet van mn nek af zodat ik meer ruimte heb. Je dwingt me niet meer, dit gaat mijn eigen keuze worden. Ik haal diep adem en lik dan je zaad op, terwijl jij commentaar geeft op mijn sletterige gedrag, mijn behoefte aan zaad en me wijst op plekjes die ik vergeten ben. Als je eindelijk tevreden bent haal je de deur van het slot af en stapt naar buiten. Ik krimp ineen als je mijn kleren terug naar mn hoofd gooit. Als ik op kijk ben je weg.

Ik heb het gevoel dat iedereen kan zien wat ik daarnet heb uitgespookt. Ook al heb ik mijn kleding gefatsoeneerd en de ergste schade aan mijn haar en make up hersteld. Ik zet mijn zonnebril op en loop naar het station. Ik vraag me af wanneer je me weer zult bellen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *