De Droom

Het is aarde donker. Je weet niet waar je bent. Wat is er gister avond gebeurd? Je kunt het je niet meer herinneren. Wel weet je dat je niet in je eigen huis bent. Je ligt vastgebonden en gegagd op een vreemd bed. Je kunt je ogen niet openen. Het is muis stil. Je hoort nog geen vogel tjilpen. Voor je gevoel loopt het al tegen de middag.
Plots hoor je iets zwiepen. Een zweep die naast je klapt. Je probeert weg te duiken maar zit vast aan het bed. Nog een klap maar nu aan de andere kant.
Wie is het. En waar komt deze vandaan. Je hebt toch echt niemand horen binnen komen. Nu een klap van de zweep vol op je borst. Een vals lachje klinkt van de vrouw met de zweep. Nog steeds spreekt ze geen woord. Je krijgt nog een paar klappen te verwerken. Je wilt schreeuwen van pijn maar er komt bijna geen geluid uit.
“Zo, geniet je er al van sletje? Nu ben je niet meer zo stoer als gister hé. Ik zag je wel loeren.”
Je weet nog dat je gister in de kroeg zat. Lang heb je staan gluren naar die blonde meid. Lange benen waar je naar kon kijken. Je had het idee dat ze het niet zag. Zou zij… Maar dat kan toch niet. Zo’n lief ogend meisje. Zou zij het zijn? Je probeert je ogen te openen. Ze zitten dichtgeplakt met tape.
“We zullen het wel jou wel afleren zo te kijken naar mooie dames.” Een akelig lachje klinkt.
Plots krijg je een plens kaarsvet over je lichaam heen. Je probeert het te ontwijken maar je zit te goed vastgebonden aan het bed. Weer dat akelige lachje. “Geniet er maar van. Dit is nog maar het begin.” Weer krijg je een lading kaarsvet over je lichaam. Je voelt de pijn maar toch geniet je. Wat is dit voor een gevoel gaat er door je heen. Ik ben toch altijd de gene die alles onder controle heeft?
Je hoort gefluister op de achtergrond. Je bent dus niet alleen met deze ene dame. Je probeert wat te zeggen maar door de gag komt het er vervormt uit. “Wie wij zijn? Jouw ergste nachtmerrie en jouw grootste droom tegelijkertijd.” Het stuk tape dat voor je ogen zit word ruw weg getrokken. Het ligt in de ruimte doet pijn aan je ogen. Je sluit je om, te wennen aan de hoeveelheid licht. Je voelt een paar handen over je lichaam gaan. Zachte strelingen. De boeien waarmee je aan het bed lag vastgebonden worden los gemaakt.
Je ogen raken gewend aan het licht in de ruimte. Het is inderdaad de dame van gister. Samen met een andere dame waar mee ze in het café was.
“Maar goed. Wij hebben honger. Ga wat eten voor ons klaar maken. En wee als het niet smaakt….” Je krijgt een zweepslag op je billen. Je wordt naar de keuken geleid waar alles gereed staat voor je, verse sinasappels, allerlei broodjes, eieren en ga zo maar door.
Je dient het eten op aan de grote eettafel. “Zo, ben je daar eindelijk? Schiet op, ik heb honger.” Snel breng je al het eten op tafel. Als je alles op tafel hebt neer gezet wordt je zelf in de hoek van de eetkamer vast gezet. Een hondenmand is voor je klaar gezet. “Dat is nu jouw plaats hondje van me.”
Je zit daar in de hoek en ziet de twee dames eten. Je krijgt zelf ook wel trek. Je maag begint te knorren. De dicht bij zittende dame hoort het. “Ons hondje heeft ook honger” na wat aarzelende blikken van de dames onderling worden restjes eten jouw kant op gegooid. “En wel dankjewel meesteressen zeggen hé?” Tevens wordt er een schaal met water voor je neer gezet.
Nadat de twee dames uitgegeten zijn staat en van de dames op en maakt je los. “Ik denk wel dat hij snapt wat hem nu te doen staat hé Nath?” Nath knikt.
Nu staat Nath ook op. “Dan is het nu tijd voor even wat tijd voor ons tweetjes Linda.” Gezamenlijk lopen ze naar de badkamer. Je hoort een bad vol lopen.
Je probeert op te staan. Je spieren zijn enigszins stijf geworden van de moeilijke houding hoe je tijdens het eten hebt gezeten. Je strekt je nog een keer uit en begint met het afruimen van de tafel. Nadat alles afgeruimd is kruip je weer terug in de mand.
Je hoort gelach vanuit de badkamer. Ook hoor je ze beiden fluisteren. Zouden ze het over jou hebben? Durf je om te gaan staan afluisteren bij de deur? Net op het moment dat je van plan bent om te gaan luisteren zwaait de deur open. Nath en Linda komen beiden in leer gekleed op je af. “Zo dan gaan we jouw ook maar eens schoon maken” Je krijgt het gevoel dat je dat liever niet wil en begint tegen te spartelen. Er wordt je een collier om gebonden en aan de ketting word je mee gesleept. Al je pogingen te ontsnappen lopen op niets uit. Hooguit een flinke mep op je billen.
In de badkamer word je in een hoek geduwd. Nath pakt de doucheslang en richt de straal vol in je gezicht. Je draait je bij zodat de straal niet vol in je ogen te krijgen. Dat valt toch wel mee? Te vroeg gejuicht. De straal word weer zo bij gedraaid dat deze vol in je ogen spuit. “Linda, houd dat stuk tuig eens goed vast. Als hij zo draait kan ik hem nooit goed schoon maken.” Je hoofd wordt stevig tussen de benen van Linda geklemd. Je probeert spartelend los te komen maar het heeft totaal geen zin. Na een tijdje spelen met de douchestraal zet Nath de kraan uit.
“Weet je waar ik nu echt zin in heb Nath?” Linda trekt haar slipje uit en pist vol over je gezicht heen. Nu stapt Nath naar voren. “Mond open”commandeert ze. En ook zij laat alles lopen. “Neem maar een slok slet.” Gedwongen neem je een slok. Je proeft een bittere smaak. Je kan het met moeite binnen houden. “Braaf zo” Je word nog even met de douche schoon gespoten waarna je een half natte handdoek toegeworpen krijgt. “Als je droog bent kom dan naar de slaapkamer.”
Daar aangekomen word je vast gemaakt aan het bed. Tevens voel je je enigszins duizelig en val je weg.

Je wordt met een schrik wakker. Wat dat alles nou een droom? Je voelt al je spieren in je lichaam. Je kijkt naar de wekker. 8 uur. Je neemt een douche en gaat ontbijten. Op de tafel ligt een brief. “Kom vanmiddag om exact 11:30 naar moerbessenstraat 30 als je durft…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *