De Inwijding deel 2

“Ga liggen.” Wéér moest ik m’n woorden inslikken, toen ik de man erop had willen wijzen dat hij er wel even ‘alsjeblieft’ achter aan had moeten zeggen, maar ik bedacht me op tijd en klom op de tafel. Hij liep naar de tafel met de attributen en kwam terug met vier boeien, een blinddoek en een stel oordopjes. Hij stopte de oordopjes in m’n oren, deed de blinddoek strak om m’n hoofd heen en maakte zowel m’n enkels als m’n polsen alle vier aan een hoek van de tafel vast. Toen liep hij weg, zonder ook nog maar iets te zeggen. Even later hoorde ik muziek aan gaan, Rammstein. Hard en dreunend.

En nu lig ik hier, een tijdje al. Het moet zo’n kwartiertje zijn inmiddels, het vierde liedje is net afgelopen. Het begint nogal vervelend te worden, saai ook. Net als ik me begin te bedenken wat ik morgen allemaal uit de supermarkt nodig heb voel ik ineens een hand op m’n bovenbeen. Het is een kleine zachte hand, waarschijnlijk van een vrouw. De hand streelt mijn bovenbenen, om en om. Buitenkant, bovenop, af en toe plagend tussen m’n benen. Het is best prettig, hoewel ik me er ook niet goed aan kan overgeven omdat ik totaal geen idee heb wie het is die dit doet. Zou het één van m’n vriendinnen zijn? Of een totaal onbekende, iemand die ik nooit gezien heb? Het strelen wordt langzaamaan steeds meer krabbelend en zo nu en dan is het best pijnlijk, deze dame heeft in ieder geval flinke nagels, wat toch in ieder geval altijd wel één van de grootste voordelen van vrouwen ten opzichte van mannen is.

Terwijl het krabbelen gewoon door gaat voel ik twee andere, grote handen bij m’n borsten. Ze knijpen in m’n tepels, geven af en toe een mep en van opwarmen heeft deze man blijkbaar nog nooit gehoord. Hij knijpt alsof hij in geen jaren borsten in z’n handen heeft gehad. Misschien is dat ook wel zo, het zou me niet verbazen. Ik moet me in houden, het liefst zou ik hem even op z’n overdreven lompigheid wijzen, wat een hork deze man! Maar dan schrik ik. De dame die zich met haar gekrabbel tot nu toe tot m’n benen beperkte, begint me te vingeren en ik blijk al vreselijk nat te zijn. Ik vervloek m’n eigen lichaam, waarom reageert dat in vredesnaam al op de minste aanraking? Ik voel m’n hoofd rood worden en ik vind het vreselijk dat ik niks kan horen, wat nu als er opmerkingen over gemaakt worden? En hoeveel mensen zijn hier trouwens? Die mij hier verdorie opgewonden zien worden van één of andere lompe boer en een paar krassende nagels? Die gedachten jagen me angst aan en even voel ik de neiging om het allemaal te laten stoppen. Laat maar, het is het niet waard allemaal. Ik wil mezelf niet zo verlagen, dit hoort in de slaapkamer thuis, met mensen die ik daarvoor uit kies, niet met zomaar wat vreemde figuren die ik niet ken.

De man heeft blijkbaar genoeg van m’n borsten, hij houdt er mee op, waarna een zware flogger me doet opschrikken. Degene die me er mee slaat zet er goed wat kracht achter, de tranen springen me in de ogen. Tegelijkertijd voel ik dat er een vibrator in m’n kutje gestopt wordt, terwijl de dame ook nog steeds aan het vingeren is. Ik probeer me maar op het fijne en opwindende daarvan te concentreren, in de hoop dat de pijn daardoor beter te behappen valt. Het lijkt ook even te werken, maar uiteindelijk kan ik de pijn toch maar nauwelijks verdragen. Maar hoe dubbel kan het zijn, ik geniet er ook steeds meer van, wordt langzaamaan steeds geiler en ben blij met m’n blinddoek, ik zou het vreselijk vinden om nu mensen te moeten aan kijken! Na een paar minuten merk ik dat ik steeds dichter tegen een orgasme aan kom. Degene die me aan het vingeren is merkt dat blijkbaar ook en denkt daar het hare van, ze stopt met vingeren. Ook de vibrator stopt met trillen, hoewel ze hem nog wel in mijn kutje laat zitten. De man stopt met slaan en zowel mijn handen als mijn polsen worden los gemaakt en iemand helpt me zitten. Ik word omgedraaid en op m’n knieën gezet. Mijn schouders worden tegen de tafel aangeduwd en m’n polsen worden aan mijn enkels vast gemaakt. De houding is irritant omdat mijn knieën net te ver uit elkaar staan om comfortabel te zijn. Ik ben nog bezig met aan de nieuwe houding wennen als de vibrator weer aangezet wordt. De zware zweep die eerst op m’n borsten gebruikt werd, bewerkt nu m’n schouders. Daar kan ik de pijn een stuk beter hebben en ik geniet er zelfs een beetje van. Iemand anders begint tegelijkertijd op m’n kont te slaan met een plak of iets dergelijks. Het is allemaal best goed te doen en ik geniet er eigenlijk wel weer van. Een kreun ontsnapt aan m’n lippen en die wordt afgestraft met een klap in m’n gezicht. Blijkbaar worden reacties niet op prijs gesteld. Meteen daarna wordt de vibrator uitgezet en uit mijn kutje gehaald. Is dit mijn straf voor het kreunen? Nee, blijkbaar niet, de straf zijn de klemmen die op mijn schaamlippen worden gezet. Ze bijten verschrikkelijk, ik heb nooit zulke nare klemmen gevoeld! Wederom springen de tranen in m’n ogen en voor de zoveelste keer vraag ik me af waarom ik dit doe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *