De verlegen jongen

Voordat ik begin het verhaal te vertellen is goed om aan te geven dat ik door een hel gegaan was. Na een relatie van slechts een paar maanden kwam ik erachter dat ik zwanger was. Toen ik de ‘vader’ het nieuws vertelde was die een paar dagen later ineens verdwenen. Ik kreeg nog een sms met daarin de tekst dat hij hier niet mee om kon gaan en dat ik het maar weg moest laten halen. Woest als ik was stuurde ik hem terug dat ik hier niet over peinsde en dat als het kind er was hij alimentatie mocht gaan betalen. Nu was het fijn om hem daar mee op de kast te jagen maar toch was dit wel één van de weinige voordelen. Nu had ik familie en vrienden naast me staan maar toch voelde ik mij het grootste gedeelte van de tijd eenzaam en had ik verdriet. Ik had dan wel veel steun maar de belangrijke dingen moest ik toch alleen zien te klaren.

 

Toen ik een maand of vier heen was kon je mijn buikje al een beetje zien en de eerste klachten begonnen ook. Werk had ik ook niet en het solliciteren wordt er niet makkelijker op als je zwanger bent. Ik besloot ‘s middags maar een stukje te gaan lopen in het park om zo mijn zinnen te gaan verzetten. Dit deed mij ook echt goed en halverwege rustte ik altijd even uit op een bankje en keek dan naar de mensen die met de hond aan het spelen waren. Ik vond dit altijd fijn om te zien want ik ben gek op beesten. Mijn ideale gezin daar was in mijn gedachten ook altijd een hond aanwezig, nog nooit had ik eraan gedacht dat er geen vader zou zijn. Na een paar dagen viel het mij steeds op dezelfde jongen in het park was en die ging heel liefdevol met zijn hond om.

 

Ik besteedde er eerst geen aandacht aan maar na een weekje bleek het me ineens op te vallen dat de jongen er niet was die met de hond speelde. Ik vroeg me af waar hij was en maakte me zelfs zorgen dat er niets ergs gebeurd was. Gelukkig was deze jongen de volgende dag weer aanwezig en ik genoot ervan dat deze veel tijd aan zijn hond besteedde. Als ik na mijn wandeling altijd weer thuis kwam dan voelde ik me altijd weer eenzaam en kroop ik altijd maar met een deken op de bank. Ik kreeg op die momenten zelfs medelijden met mezelf.

 

Ik bleef mijn wandelingen volhouden en keek ook met steeds meer interesse naar de jongen die zijn aandacht volledig focuste op de hond. Zelfs toen er een sexy meisje in een strak pak voorbij kwam hardlopen keek hij niet op of om en ik dacht dat hij dan misschien wel homo zou zijn. Een paar dagen later zit ik weer op mijn bankje naar de jongen te kijken. Opeens gooit de jongen een stok mijn richting op. De hond rent erachteraan en toen hij de stok in de bek had liep hij niet naar de jongen terug maar naar mij. Vlakbij mij ging de hond zitten en hoe hard de jongen ook schreeuwde de hond kwam niet. Ik zat redelijk verbaasd te kijken en zag de jongen mijn kant op komen lopen.

 

Buddy, hoor ik de jongen roepen als hij dichterbij komt maar de hond doet nergens wat op en bleef met de stok in de bek naast me zitten. Twijfelend komt de jongen naar mij toe en biedt al stotterend zijn excuses aan. Dit doet hij normaal nooit geeft hij aan. Ik vertel hem dat ik het niet erg vind en dat hij een erg mooie hond heeft. De jongen verteld dat hij er erg gek mee is en dat hij dagelijks in het park is, iets wat ik natuurlijk al wist. Ik probeerde de jongen aan de praat te houden maar deze was erg verlegen en deze koos al snel het hazenpad. Ik vond het wel leuk om een jongen te ontmoeten die zo verlegen was.

 

Een dag later zit ik weer op mijn bankje en zie ik wederom de jongen met de hond waar ik inmiddels de naam van weet. Waarom ik het deed dat weet ik niet maar ik liep naar de jongen toe en vroeg hoe het met zijn hond ging. Weer begon hij te stotteren en ik stelde hem gerust. Het was geen superknappe man maar wel iemand die ‘iets’ had al kon ik mijn vinger er niet op leggen wat dit was. Weet je wat, zei ik tegen hem als we nu eens een kop koffie voor ons gingen halen en een bakje water voor de hond. Twijfelend stemde de jongen toe en hij stelde zich voor als Roeland. We liepen richting een cafeetje en gingen buiten zitten. Gelukkig was het geen probleem een bakje water voor de hond te krijgen en deze zat er gretig in te slobberen.

 

Het gesprek ging in het begin heel moeilijk maar na verloop van tijd kwam hij beetje bij beetje los. Het bleek een jongen te zijn die diep was gekwetst door zijn vriendin, deze had hem verlaten voor zijn beste vriend en de hond was het enige nog wat hij had uit de relatie. Maar moet jij niet naar je man toe, vroeg hij belangstellend? Ik legde hem mijn verhaal uit en gaf aan dat ik bijna net zo zielig was als hem. Dit toverde een prachtige glimlach op zijn gezicht. Weet je wat zeg ik, nu we toch beide zielig zijn waarom kom je morgenavond niet bij mij eten. Dan gaan we nadat je in het park bent geweest naar mijn huis voor een etentje. Roeland werd een beetje rood maar stemde toe.

 

Wat er die avond zou gebeuren overstelpte mijn vreemdste verwachtingen. Roeland en Buddy waren al in het park toen ik kwam en kwamen direct mijn kant op lopen. Zijn verlegenheid ging iets beter en we gingen richting mijn huis. Eenmaal daar aangekomen vertelde hij nogmaals hoe het gelopen was en ik vond het zo zielig voor hem dat ik hem een knuffel gaf. Ineens zaten we elkaar te zoenen en eindigden we in de slaapkamer. Het maakte hem niets uit dat ik zwanger was en de sex was heerlijk. Het was liefdevol, teder en geil tegelijkertijd. Binnen tien minuten voelde ik het warme sperma over mij heen spuiten en ik genoot er met volle teugen van.

 

Het eten werd die avond een pizza aangezien we pas om tien uur ‘s avonds weer beneden kwamen. Daar zat Buddy ook nog met grote ogen ons aan te kijken. Roeland schrok en zei dat Buddy er nog uit moest. Snel deed hij dit waarna we samen de nacht doorbrachten weer heerlijke sex hadden. Dankzij Buddy zijn Roeland en ik nu bijna drie jaar samen en heeft mijn dochter ook een vader.