Droom van poppetje deel 3

Langzaam wordt de dildo haar kut binnen geschoven, net zo ver tot hij niet meer kan. Ze heeft een vol gevoel, maar verlangend, ze sluit haar ogen. ‘’Wil je meer, mijn meisje?’’ Vraagt hij waarop zij knikt. Langzaam begint hij met de dildo te stoten, steeds sneller, steeds feller en vaker verdwijnt soppend de dildo in haar kut. Hij verwijderd de gag om haar te horen kreunen. Hij wordt zo geil van haar gehijg en gekreun dat hij het niet meer houd.

‘’Jij gore slet, je wil geneukt worden, hier zal je het hebben!!’’ Ian wipt zijn harde dikke paal uit zijn broek, verwijderd de dildo die ze moet pijpen, de eendenklem legt hij weg en hij ramt zich naar binnen. Soppend en grommend stoot hij in haar. Hij grijpt haar borsten vast en kneed ze flink. Sneller, harder en steeds onregelmatiger klinkt het gehijg en het gekreun van hun beide. Het duurt dan ook niet lang of ze komen samen hevig klaar. Sandra is helemaal uitgeput maar Ian denkt daar heel anders over.
Hij maakt haar los en zet haar op haar knieën. ‘’Voor al die kreunen die je uit je mondje hebt gekregen, krijg je nu een mep met de zweep.’’ Zegt hij en hij pakt de stok met het flapje weer, die ze nu een zweep noemt. Ze moet haar mond tegen zijn half slappe paal houden en haar handen aan zijn riem. ‘’En waag t niet te schreeuwen, begrepen?’’ Ze knikt. ‘’Ja Ian zeg je dan.’’ Zegt hij terwijl hij haar aankijkt door haar hoofd aan haar haren te kantelen. Ze peinst. ‘’Ja Ian.’’ Zegt ze zacht. ‘’Ik hoor je niet! Harder!’’ Hij grijpt haar haren strakker vast. ‘’Ja Ian!’’ zegt ze nu luid. Hij lacht. ‘’Mooi zo’’ zegt hij en hij streelt haar belonend door haar haren. Ze glimlacht ‘’Ze voelt zich eigenlijk best fijn bij hem, hoe pijn hij haar ook doet, hij mag het.’’ Denkt ze bij zichzelf. Ze voelt zich verward, pijn en liefde passen toch eigenlijk niet bij elkaar? Maar veel tijd om daarover na te denken heeft ze niet, want de eerste klap is er al. Even schokt ze met haar adem maar zegt verder niks. Hij legt zijn hand in haar nek om haar hoofd vast te houden. Pats! Daar is de volgende. Pats! Nog een. Het duurt een eeuwigheid voor hij stopt. Haar kontje gloeit maar het kan haar eigenlijk niks schelen. Ze doet het voor hem. Als hij de zweep weg wil leggen houd zij hem tegen.’’Meer.’’ zegt ze. ‘’Meer?’’ zegt hij vragend en kijkt haar aan. Ze knikt en hij lacht. Hij geeft haar dit keer een goede harde tik.’’Meer, wie?’’vraagt hij met een brede lach op zijn gezicht. ‘’Meer Ian!’’ zegt ze luid. ‘’Maak er maar Meester van, slet.’’ Zegt hij en ze kijkt hem aan. Ze knikt. Pats!! Een harde tik volgt. ‘’Meer, WIE?!’’ zegt Ian streng. ‘’Meer Meester!’’ zegt ze weer luid. Ze bloost. ‘’Ze voelt zich klein, vernederd, ze kwam hier binnen, werd geslagen, gesneden, bedreigt, en nu wil ze meer?! Wat denkt ze wel niet?! Is dit wel goed voor haar?!’’ Pats!! Nog een klap raakt haar gevoelige bil. Ze gaat zweven. Pats!! ‘’Misschien is dit toch wel wat ze wil.’’ Pats!! Steeds verder zweeft ze weg. Pats!! Ze loopt over haar eigen roze wolkjes, hoog in de lucht.

Als ze haar ogen open doet, ligt ze in de armen van Ian. Een warme doek is om haar heen gewikkeld en Ian streelt haar vredig door haar haren. ‘’Hallo daar.’’ Zegt Ian rustig. Ze glimlacht. Ze wil hem terug antwoorden, maar Ian legt een vinger op haar mond. ‘’Shht. Niks zeggen, het is allemaal oké, je bent veilig nu.’’ Zegt hij en hij pakt het ringetje aan haar mooie zwarte halsbandje om haar nek vast. Ze knikt. Ze voelt zich toch eigenlijk best veilig bij hem. Klein, maar veilig, ze is verliefd.

Als ze wat water heeft gedronken en eindelijk heeft geplast, kleed ze zich aan. Ook aan iedere pols ziet ze een bijpassend zwart bandje met een ringetje zitten. Ze is er toch wel trots op. Ze voelt zich mooi. Zelfs als ze er nog half naakt bij staat. Ian gaat achter haar staan voor de spiegel. Hij heeft haar tepelpiercings gegeven!! Door elke tepel zit nu een mooi, glanzend, zilver ringetje.’’Je bent nu veilig, je bent nu mijn eigendom, mijn slavin.’’ Zegt Ian rustig. ‘’Je kan nu nog terug, wil je weg, doe dan de halsband en de polsbanden af, je zal gewoon je eigen leventje weer oppakken, niks aan de hand, hou je ze om, kniel dan nu voor me, ik zal je straffen als het nodig is, ik zal je pijn doen wanneer ik wil, maar zal je beschermen en over je waken. Ze hoeft er niet lang over na te denken. Ze knielt. Hij streelt haar door haar haren en glimlacht breed. ‘’Wees welkom bij mij, mijn meisje. ‘’ Zegt hij zacht en hij helpt haar dan omhoog. Ze knuffelen en geven elkaar een langdurige tongzoen. ‘’Zullen we terug gaan, ze zijn vast al bezorgd over ons. Ik verzin wel wat als smoes.’’ Zegt hij. Ze knikt. ‘’Maar, mijn slipje dan?’’ zegt ze blozend. ‘’Die heb je niet meer nodig, nooit niet.’’ Zegt hij en tilt haar op. Hij maakt een schram op haar been, en samen vertrekken ze terug richting de rest van de klas.
Als ze terug bij de rest van de klas komen, zitten de leraren bij elkaar. ‘’Daar zijn jullie, maar.. Sandra.. wat is er met jou gebeurd!’’ zegt haar mentor bezorgd. ‘’Ze is uitgegleden bij de toiletten, er lag een plas water wat ze niet zag.’’ Zegt Ian. ‘’Mag ik haar zo ver verzorgen en bij haar blijven?’’ vraagt hij. ‘’Ja natuurlijk.’’ Antwoord de mentor en Ian en Sandra gaan naar binnen. Hij verzorgd haar wonden en blijven de hele dag samen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *