Durcall Fuck Konijntje deel 4

‘NEEEEEEEEEJ, geen knijpers’. Gilde ze
‘Jawel kom hier jij’.
‘Nee alsjeblieft geen knijpers, daar ben ik bang van Mur‘.
Hij nam haar in zijn armen. ‘Oke dan gaan we het rustig aandoen’.
Hij zette de eerste knijper op haar tepel ondanks haar tegengestribbeld. Heel zachtjes liet hij de knijper verder los zodat de kracht van de knijper heel rustig toenam. Ze sloot vlug haar ogen. Hij plaatste op dezelfde manier de tweede knijper.
‘Stil maar’ zei hij zachtjes in haar oor.
Hij tikte vervolgens tegen de eerste knijper aan, trok daarna de tweede een beetje uit. Zo ging hij verder met het spelen met de knijpers. Ze begon steeds harder te kreunen. Maar ergens voelde het ook wel erg fijn, vooral haar onmacht om er een eind aan te maken triggerde haar vreselijk.
Toen trok hij steeds harder aan de eerste knijper. Ze begon nu echt te gillen, en toch ging hij door.
‘Nog maar een heel klein stukje’. Zei hij in haar oor op het moment dat ze begon te snikken.
En de knijper schoot los. Maar de andere knijper stond er nog. Deze tepel ontliep haar lot ook niet, en heel gemeen en heel rustig werd deze er ook afgetrokken. Ook al moet ze op dat moment bijna gekrijst hebben.

Hij liet haar rustig bijkomen in haar armen.
‘Ga maar slapen meisje, het is goed’.
Ze schudde haar hoofd, ze wilde niet slapen, zonde van haar tijd met hem.
‘Nee wil je niet? Ga dan maar spacen, het is goed’.
Ze knikte en sloot haar ogen.

Helaas, de dag ging veel te snel voorbij. Zich nog maar half herinnerend wat er allemaal gebeurt was, beloofde ze hem om echt een verslagje te maken. Die avond in het restaurant kreeg ze het behoorlijk moeilijk. Haar billen zaten onder de blauwe plekken. En haar hele lichaam deed vreselijk zeer door de spierpijn. En juist dat herinnerde haar aan het heerlijke dagje spelen, met haar Durcall konijntje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *