Femdom Utopia deel 4

lachend om mij heen om mij over mijn bol te aaien of ze wezen streng kijkend naar hun laarzen en dan moest ik die likken. Of ik stond er als bediende in slipje en vlinderdas en dan lieten meisjes mij met een knip van hun vingers drankjes en hapjes halen.

Voor mij waren deze dagen hemels: ik was altijd verlegen en durfde nooit bij mooie meisjes in de buurt te komen. Nu had ik constant mooie vrouwen om mij heen; ik vond het heerlijk om hen blij te maken door hen te gehoorzamen, hun sletje te zijn dat naakt aan hun voeten zachtjes hun laarzen likte en compleet in hun macht was. Toch kon geen van deze meisjes voor mij tippen aan Eva en ik voelde mij in dat opzicht leeg van binnen. Eva gaf mij nog weinig aandacht en ze had mijn training en management uitbesteed aan vriendinnen.

Ik was inmiddels ook een volleerd pony geworden. Esra, een bloedmooie Marokkaanse rechtenstudente met zwart krullend haar en lichtblauwe ogen, had mij op een dag ingehuurd. Zij was erg streng voor mij en liet mij geen centimeter ruimte. Op een dag nam ze mij mee naar een grote ruimte in een mij onbekend pand. Ze liet me naakt met handen op de rug gebonden in de koude ruimte staan. Toen kwamen haar vriendinnen Nezrin en Bouchra binnen, ze bekeken mij geamuseerd en spraken lachend over ‘Esra’s slaafje’. Achter me stopte Esra een koude metalen staaf tussen mijn tanden…het was een paardenbit. Nadat het bit was vastgeklikt, wees Esra naar een grote tas: “Bouch, haal jij dat eens tevoorschijn.” Het was een zadel dat op een mens paste. Bouchra gespte het zadel vast, gaf me een aai en zei: “Wat een mooi paardje ben jij zeg, ik wil jou ook wel berijden.” Intussen zag ik dat Esra zilveren sporen aan haar zwarte cowboylaarzen bevestigde en een rijzweepje in haar hand nam. Esra besteeg mij, zei: “In draf, slettenpony”, en daar ging ik in draf. Esra was een perfecte paardenmenster: autoritair, in control, zelfverzekerd. De teugels, sporen en het zweepje spoorden mij aan tot het juiste tempo, onder de goedkeurende blik van Bouchra en Nezrin. Wekenlang hebben deze dames mij bereden; ook werd ik door de Marokkaanse schonen gemend en gedresseerd, ditmaal met behulp van een langere en pijnlijker zweep.

Mijn management had Eva inmiddels uitbesteed aan Femke. Femke was eigenlijk geen dominant type, ze was rustig en zachtaardig. Ze vond het wel leuk om Eva’s spelletje mee te spelen en had een natuurlijke rustige dominantie waardoor ze van mij gedaan kreeg wat ze wilde. Femke was een knappe, slanke vrouw met gevoel voor humor. Ze kleedde zich met mij altijd in zwart leren jasje, jeans en grote zwarte puntlaarzen, ik denk omdat ze wist dat ik dat het allermooiste vindt. Ik zat uren naakt aan haar riem aan haar voeten, terwijl zij mij de mogelijke nieuwe opdrachten voorlas en mij de keuze gaf welke ik wilde doen. We lachten veel over de vreemde voorstellen en fanmail die ik inmiddels kreeg. Femke en ik praatten uren lang over van alles en lachten wat af terwijl ik aan haar voeten lag. Tegelijkertijd gaf ze tussendoor haarscherp bevelen. “Nu even stil zijn en sabbelen, sletje”, terwijl ze op haar laarspunt wees, of “Ik wil thee en een koekje, nu!” We zagen elkaar vier keer per week en ik miste haar elk uur als ik haar niet zag. Op een dag had ze me vastgebonden. Ik hoorde haar hakken achter me. Femke ging voor me staan en keek me diep in de ogen. Daarna kuste ze me heel teder op mijn mond. En nog een keer, terwijl ze mijn handen los maakte. We zoenden, daarna pakte zij mijn hand vast en nam me mee naar haar slaapkamer.

Twee weken later: ik had dit moment al dagenlang voorbereid in mijn hoofd en alle mogelijke scenario’s afgedraaid. Ik belde aan. De deur ging open en daar stond Eva, verbaasd. Ze wenkte naar binnen en deed de deur dicht. Eva wees naar de grond, als teken dat ik moest knielen, en zei: “Ik heb je niet uitgenodigd, sletje! Je hebt wel lef zeg…” Ik keek haar recht in de ogen en het lukte me om zonder stotteren te antwoorden: “Ik heb iemand ontmoet…”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *