Gekidnapt deel 1

Slenterend loopt Sara door de straat. Haar haren zwieren door de wind en het lijkt of ze het bij iedere stap kouder krijgt. Ze slaat haar armen om zich heen en wrijft over haar armen. Ze wou dat ze thuis was. Ze probeert zich het voor te stellen. Als ze bijna thuis is wordt ze van achter bij haar armen gegrepen en een hand wordt tegen haar mond gedrukt. ‘Niet gillen.’ Klinkt een stem in haar oor. Haar hart gaat als een bezetene tekeer maar toch knikt ze. Haar zicht wordt zwart door een blinddoek en een prop wordt agressief in haar mond gedrukt. Sara weet zich even geen houding, maar veel tijd om dat te bedenken geeft de kidnapper haar niet. Ze wordt door de lege straten geduwd. Zacht begint ze te snikken en valt smekend op haar knieën. ‘Hmmmmfff!’ klinkt het snikkend door de prop in haar mond. Met een ruk wordt ze overeind getrokken. ‘Doorlopen.’ Zegt de stem weer. Met vallen en opstaan lopen ze de lege straten door.

Wat voor haar een eeuwigheid duurde, was eigenlijk een vijfentwintig minuten lopen. Dan ineens staan ze stil en wordt ze agressief op haar knieën geduwd. ‘Wacht hier.’ Zegt de stem weer. Zachtjes mompelt ze weer waarna ze hardhandig bij haar haren getrokken wordt. Haar hoofd wordt achterover getrokken. ‘Had ik gezegd dat je wat mocht zeggen, teef?!’ Zegt dit keer de hele boze stem van de kidnapper. Van schik is ze gestopt met snikken. Ze schudt haar hoofd heen en weer. ‘Nou dan! Wees dan ook stil voordat ik dat mooie schattige gezichtje van je verbouw.’ En de kidnapper streelt haar wang. Ze draait haar hoofd weg. Dit pikt de kidnapper niet en slaat haar in haar gezicht. Sara valt van de kracht van de slag naar de zijkant. ‘Hmmm.. zo lig je er wel bij als een echte teef. Goed zo.’ Zegt de kidnapper. Ze voelt zijn hand weer over haar wang gaan. Dit keer durft ze niet tegen te werken maar ze verstijft. ‘Laat maar s zien wat je onder die jas van je hebt.’ Klinkt het terwijl de kidnapper haar jas open ritst. Hij treft een strakke blouse met een diepe decolleté aan en een korte blauwe spijkerrok waar haar vormen perfect in uitkomen. Meteen begint de kidnapper haar lichaam te verkennen. ‘Hoe kan dit nou?! Je wordt ontvoerd, wordt geslagen en nu door een vreemde betast en je vind t nog lekker ook!’ Denkt Sara bij zichzelf. Ondertussen knijpt de kidnapper fel in haar borsten. Verschrikt komt ze wat omhoog en een kleine kreun ontsnapt haar mond. ‘Hmmmm.. lekkere tieten heb jij zeg.’ Zegt de kidnapper. Hij kan ze makkelijk ontbloten door haar diepe v-hals in haar blouse. Haar mooie C-cup ligt nu bloot en de kidnapper begint er gretig aan te zuigen. Eigenlijk geniet ze er best wel van. Niet veel later laat de mond haar los en wordt ze weer netjes aangekleed. ‘Hmmm.. dat smaakte wel lekker voor een hoer als jij.’ Zegt de kidnapper. Ze wordt aan haar haren terug op haar voeten gezet. Er schuift een deur open. Dan wordt ze weer naar voren geduwd. ‘Lopen!’ klinkt de stem. Wankel loopt ze vooruit.

Na een stukje lopen wordt ze door handen gestopt. Haar handen worden achter een metalen dikke paal gebonden. Dan verdwijnen de voetstappen. Het is akelig stil. Het enige wat ze hoort is het druppelen van water.

Als ze een beetje begint weg te doezelen hoort ze voetstappen op haar afkomen. Ze gaat terug rechtop staan. ‘Hmmmmpffff!!’ klinkt het door de prop heen maar er wordt niet geantwoord. De voetstappen lopen rond haar heen. Voor haar blijven ze staan. Haar jas wordt terug open geritst waarna ze de ogen over haar lichaam voelt branden. Dan ineens wordt ze uitgekleed. Haar blouse wordt van haar lijf gerukt, haar rok word van haar ronde kontje ontdaan en haar ondergoed wordt losgesneden. Daar staat ze dan. Ze rilt van de kou en het snikken is weer begonnen. Nog steeds wordt er niks gezegd. Ze wordt losgemaakt. Ze voelt een koude ondergrond. Het is een metalen plaat. Op de plaat wordt ze op haar handen en knieën geduwd. Haar handen en enkels worden aan de plaat vast geklikt. Ze kan geen kant op. Het snikken wordt huilen maar er wordt geen aandacht aan besteed. Weer is het akelig stil.

Ineens voelt ze een scherpe pijn van een strokenzweep over haar rug. ‘Hmmmmmfff!!’ komt er door de prop heen. Nog een beland een stukje naast de andere striem en nog één en nog één. Zo gaat het zo’n vijf minuten door. De blinddoek is doorweekt van haar tranen en ze dreigt door haar armen heen te zakken. Maar rust is voor haar niet het goede woord. Haar voeten worden los gemaakt en haar benen worden gestrekt zodat ze met haar kontje omhoog staat. Haar mooie kontje wordt mooi bewerkt tot het rood staat van de striemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *