In de sneeuw deel 2

uit gaan leggen.” Fluister ik in haar oor. “Jouw keuze…” voeg ik er als laatste nog aan toe.
“Okey okey… Ik ben al braaf Jake.” Reageerde ze. “Heel braaf.” Ik durf te wedden dat als ik haar nu zou omdraaien, dat ze dan met haar wimpers zou gaan wuiven.
“Mooi zo.” Zei ik goedkeurend. “Ga dan even snel je collar halen en daarna ga je die konijntjes vervangen met wat nuttigs. En neem vooral je dikste winterjas mee die je hebt.” Ik liet haar gaan, maar voordat ik haar linkerarm losliet, sloeg ik nog even snel een keer op haar linker bil. Met een stoute blik kijkt ze om voordat ze naar haar kamer verdwijnt. Ze huppelde zelfs bijna. ‘Ze moet er wel heel erg zin in hebben.’ Merk ik stilletjes op.

Niet veel later geeft ze me haar collar, die ik in mijn jaszak doe. Ik mag dan soms wel een klootzak zijn, maar ik wil niet echt dat Sara rare vragen gaan stellen aan Miranda, hoe graag ik er mee dreig. Terwijl Miranda bezig is met haar jas aan te trekken, gaat de deur van Sara’s kamer open en kijkt er een vermoeid hoofd met warrig bruin haar om het hoekje.
“Jake, for godsake, kan je eens die deur dichtdoen?” Bracht Sara gapend uit. “Je laat al die kou binnen verdomme!”
“Ja mevrouw, meteen als die luie huisgenoot van je eens opschiet.” Antwoordde ik kordaat en salueerde naar Sara zoals een rekruut dat doet naar zijn commandant, terwijl er een grijns op mijn gezicht verscheen.
“Enneuh… wat heb je in hemelsnaam allemaal bij je?” Vraagt Sara vermoeid. “Je tas lijkt wel uit te puilen met weet ik veel wat. Ga je kamperen ofzo?”
“Nee hoor. We gaan lekker kinderachtig sneeuwpoppen bouwen en sneeuwballen gevecht houden met de kinders beneden.” Reageer ik plagerig.
“Serieus Miranda, en jij ook Jake. Grow up!” Roept Sara ons na terwijl we door de deur naar buiten vertrekken.

In de lift kijk ik Miranda indringend aan en ze begreep de hint. Ze haalt de kraag van haar jas weg en haalt vervolgens d’r haar uit haar nek. Ik doe haar collar om. Het is een roze leren halsband met een chromen plaat aan de voorkant waar een O-ring aan vast zit. Daarna doe ik het slotje erop en maak daarna de sleutel van dat slotje vast aan mijn sleutelbos. Ik geef haar een kus op haar lippen en voel dat ze zichzelf iets meer tegen me aandrukt. Rustig duw ik haar terug. “Nog niet jongedame, later.” Zeg ik tegen haar. “Daar is later genoeg tijd voor.”
Miranda kijkt me met een gemaakte zielige blik aan: haar mondhoeken naar beneden geforceerd en grote ogen. Enkel de lachlijntjes in haar ooghoeken verraden dat ze het wel leuk vind.

Ik bied mijn arm aan en ze legt de hare erin. Arm in arm lopen we samen naar het park toe. Daar hebben we wel eens eerder gespeeld samen, maar nog nooit in de winter. En nog nooit als het gesneeuwd heeft. Tijdens het lopen in het park begin ik haar alvast mentaal op te warmen.
“Dit keer zullen die bosjes je niet meer zo heel erg uit het zicht houden hè?” Zei ik rustig. “Maar dat vind zo’n exobitionistje als jij vast niet erg.”
Miranda kijkt me een beetje gespannen aan. Ze is inderdaad een exobitioniste, maar ze vind het ook wel eng omdat het in een omgeving is waar ze herkend zou kunnen worden.
“En dan om nog te bedenken dat je buurman hier zijn hond uitlaat. Denk je dat ons plek jou genoeg uit het zicht zou houden? Ik weet het nog niet zo zeker.” Zei ik met gespeelde bezorgdheid. Al was ik wel bezorgd als zoiets werkelijk zou gaan gebeuren, wist ik vrij zeker dat ons plekje beschut genoeg was. De reactie van Miranda was fantastisch om te zien: in een flits zag je haar ogen ietsje wijder worden en je kon horen dat ze haar adem inhaalde op dat moment. ‘Heerlijk als jij dat doet’ gaat er in mijn hoofd om.
We stappen van het pad af en beginnen ons tussen de bomen door te bewegen. “Moet je eens voorstellen wat voor voorstelling iemand zou gaan zien als die onze voetstappen in de sneeuw zou volgen.” Plaagde ik Miranda opnieuw.
“Okey, dat is echt niet grappig meer.” Sputterde Miranda tegen.
“Voor wie niet?” Ging ik verder. “Misschien wil diegene wel meedoen. Hoe vaak komt het voor dat je een naakt meisje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *