in de sneeuw deel 3

eisje in een bos tegenkomt, in de sneeuw, en daar ook nog eens aan mag gaan zitten?”
“Pardon? Naakt? Met dit weer? Ben je wel lekker bij je hoofd?” Sputterde Miranda opnieuw tegen.
“Ja natuurlijk naakt.” Reageerde ik. “Kom op zeg, het moet ook nog een beetje leuk voor mij blijven.” Ik stopte even met lopen en pakte haar kin met mijn linkerhand en forceerde haar om naar mij te kijken. “En vergeet niet, dat brave meisjes beloont worden. En dat wil jij wel hè?”

Een glimlach verscheen op haar gezicht bij de gedacht van wat die beloning waarschijnlijk inhield.
Nadat we ons een weg door het bos hadden gemaakt, kwamen we aan op ons plekje. Het was een plekje vlakbij de rand van het kunstmatige meertje, omringd door bomen. We hadden dit plekje gevonden toen we hier gingen zwemmen in de zomer vorig jaar, en sindsdien hebben we hier al een flink aantal spellen gespeeld. Het openbare gevoel van deze omgeving gaf ons beide een kick, ook al waren we makkelijk te zien als iemand werkelijk het bos was ingetrokken of in het meer was gaan zwemmen onze richting op. Er lag een laag ijs op het meer en de spanning die ik voelde was gestegen. ‘shit, ik was helemaal vergeten dat ze hier misschien wel eens langs kunnen schaatsen.’ Ik besloot maar even deze gedachte voor me te houden. ‘Waarschijnlijk hebben we niets te vrezen gezien dit pas de tweede dag met vorst is geweest. Maar ik moet wel opletten!’

Ik haalde mijn arm uit die van Miranda en gebruikte mijn beide handen om haar handen op haar rug te plaatsen. Ze werkte me niet tegen en keek me met een stoute blik aan. Ik zoende haar en niet veel later kwamen ook onze tongen in actie.
Uiteindelijk trok ik mezelf terug en keek het lachende gezicht van Miranda aan. “Het word tijd om je op te warmen denk ik, en dan bedoel ik het vooral letterlijk.” Zei ik tegen haar. “Handen op je rug houden en benen uit elkaar.”
Dit keer sputterde ze niet tegen, waarschijnlijk omdat ze besefte dat als ze hier niet aan meewerkte het heel erg koud voor haar zou worden.

Ik deed de knoopjes van haar spijkerbroek los en liet mijn rechterhand in haar broek glijden terwijl ik om haar heen liep en me achter haar positioneerde. “Vandaag hoef je niet te vragen om klaar te mogen komen. Als je denkt klaar te kunnen komen, gewoon je laten gaan, begrepen?”
“Mmmm… Ja Jake.” Bracht ze uit. Ze was duidelijk aan het genieten van dat ik haar vulva aan het masseren was.
“Laat me raden, je bent zeker alweer helemaal slijmerig daar beneden of niet soms sletje?” Fluisterde ik in haar oor en nam vervolgens beet ik erin.
“Hmmhmm” mompelde ze bevestigend.
Ik liet mijn hand in haar broek wat lager glijden en ik voelde dat we beiden gelijk hadden. Spelen in het openbaar heeft altijd al dit soort reacties teweeg gebracht. Ik begon rustig haar te vingeren terwijl ik haar in haar nek aan het zoenen was.

Zo bleef ik een tijdje doorgaan en zorgde ervoor dat ik niet te dicht bij haar climax grens kwam. “Het word tijd om je jasje uit te doen sletje.” Fluisterde ik in haar hoor en met die woorden liep ik weer voorlangs zodat ze de ruimte had om haar jas uit te doen en ik nog steeds door kon blijven gaat met het vingeren. Ze liet haar jas op de grond vallen en plaatste haar handen weer op haar rug.
“En die blauwe jack van je mag ook foetsie.” Commandeerde ik.
Opnieuw haalde ze d’r handen van haar rug en deed ze haar fleece jack af. Dit keer wat langzamer en twijfelachtiger maar uiteindelijke eindigde ook dit kledingstuk op de grond.
“Blijf jezelf vingeren”. Gaf ik Miranda de opdracht en liet mijn hand uit haar broek gaan. Ik pakte haar fleece jack, die voor een deel in de sneeuw was gevallen, en vouwde deze netjes op. Ik wilde niet dat deze nat zou worden. Ik liep weer om Miranda heen. Ze had haar hoofd enigszins naar achteren hangen, haalde onregelmatig adem en haar ogen waren gesloten. Ze oogde rustig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *