In de sneeuw deel 6

De rest verliep in een soort roes voor me. Ik was druk bezig met tellen, gezien ik helemaal vergeten was om iets in te stellen om te tijd bij te houden. Terwijl ik bezig was de secondes uit te tellen voor haar, werkte ik Miranda tot het beste van mijn kunnen tot een orgasme. Blijkbaar had het seksuele plagen erg geholpen, want na ongeveer 3 minuten hoorde ik haar al kreunen en voelde ik hoe haar vagina zich om mijn vingers heen sloot. Miranda spande zichtbaar al haar spieren in haar lichaam aan, waardoor haar rug hol kwam te staan en haar borsten nauwelijks meer contact maakte met de grond. Ik bleef doorgaan totdat ik merkte dat Miranda weer langzaam in elkaar begon te zakken. Ik haalde mijn vingers weer uit haar vagina en bewoog me snel naar haar jas toe. Ik legde deze als een soort matje naast haar neer, en tilde haar op en legde haar op d’r zij erop neer. Ik haalde de sneeuw weg die aan waar was blijven plakken en gaf een kus op haar lippen. Ze had nog steeds haar ogen gesloten en ze begon te klappertanden. De rest van haar lichaam schokte nog een beetje na van het orgasme.

Ik haastte me naar mijn rugtas, en haalde de deken eruit en wierp deze over haar heen. Ik begon haar warm te wrijven door de deken heen en dat scheen te helpen. “Ik ben trots op je Miranda. Dat laatste, dat was zo ongelooflijk geil. Het was geweldig om je zo te zien liggen. En uiteraard om ze zo te horen smeken het niet te doen vlak daarvoor.”
“Dus dat was wat je in je tas had.” Bracht Miranda klappertandend en enigszins versuft uit.
“Hmmhmm.” Mompelde ik bevestigend.
Nadat ik Miranda weer een beetje had opgewarmd, ontdeed ik haar van haar touwen. Ik liet haar op haar knieën zitten, wikkelde de deken om haar heen en bleef haar warm wrijven. Het wrijven werd even onderbroken voor een tedere tongzoen waarna ik weer verder ging. Ik reikte Miranda haar kleding aan, die ze een beetje onhandig onder de deken weer probeerde aan te doen. Als laatste gaf ik haar schoenen, die ze aandeed en vervolgens van haar jas af kwam. Ik moest haar ondersteunen omdat haar benen nog enigszins zwakjes waren. Ik deed haar jas bij haar om, en nadat ik deze dicht had geritst, zoenden we nog een keertje.

Ik liet Miranda weer even zitten op de grond en haalde de thermoskan tevoorschijn en de zakjes chocolademelk poeder. Ik scheurde ze allemaal open en goot de inhoud in mij thermoskan waar het stoom vanaf kwam en deed de dop er weer op. Vervolgens begon ik de kan heftig te schudden terwijl ik weer naast Miranda kwam zitten. Ik voelde de kou van de sneeuw door mijn broek heen. “Ik hoop dat deze poging tot warme chocolademelk een beetje lukt.” Zei ik lachend tegen Miranda, en ze keek me met een vertederende blik aan.
“Dank je Jake. Hiervoor.” Zei Miranda dankbaar terwijl ze wees naar de afdruk van haar naakte lichaam in de sneeuw net ver van ons. “Dit zijn van die momenten waar ik merk waarom ik zoveel van je houd.”
Ik reikte haar de thermoskan aan. “En ik van jou, lieverd.” Ik voelde me helemaal gelukkig, nog meer vanwege de woorden die ze net sprak. “Kijk wel even uit, want ik heb direct kokend water erin gedaan. Dus het kan nog flink heet zijn.”

Ik spendeerde een lange tijd met Miranda in mijn armen. Ik voelde me gelukkig en ik was trots op haar en op mezelf dat het idee zo goed had uitgepakt. En hoewel de chocolade melk een beetje klonterig was doordat ik er teveel poeder in had gedaan, voelde het aan als een perfecte middag.
Toen we uiteindelijk besloten om terug te gaan, waren onze broeken helemaal nat geworden van de gesmolten sneeuw waar we op zaten. We keken met een glimlach naar de afdruk van Miranda’s naakt lichaam in de sneeuw. Ik haalde mijn mobieltje uit mijn zak en maakte er een foto van. “Voor op de kerstkaart.” Grapte ik en Miranda ging er meteen tegenin.

Eenmaal weer bij Miranda’s appartement aangekomen, hoorde we Sara door de gang roepen: “En kinders, lekker sneeuwpopjes gemaakt?”
Waarop ik reageerde met: “Nee hoor, enkel een poging gedaan om een sneeuwengel te maken in de sneeuw. Maar die was een beetje mislukt. Wil je hem zien?”
“JAKE, ALS JE HET MAAR LAAT!” Was Miranda’s respons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *