Marietje moet harder werken deel 4

Ik word weer uit mijn trance gerukt als ik iets scherps op mijn borsten voel drukken.
“Hè, wat schrijft die stoute meneer op je?!” schampert hij gemeen. Ik zie dat hij een pen vast heeft. Zijn tanden knarsen, zo gehaat klinken zijn woorden. “Lees voor!”
“Huh?” stamel ik.
“LEES VOOR, TRUT!” roept hij.
“Hoer…”
“Wat ben je…?” vraagt hij nors. Ondertussen heeft hij zijn keiharde penis weer gegrepen. Hij sopt zijn paarse eikel een paar keer door mijn poes en ik snak naar adem.
“Lucht! Lucht!” fluister ik hijgend. Zijn rechterhand grijpt mijn nek vast en duwt me met mijn kin tegen mijn borst. Hij knijpt zo hard dat ik de pijn niet meer kan uithouden en ik begin te huilen. Hij knijpt nóg harder en ik realiseer me dat ik moet lezen wat er staat. Hoe onderdaniger ik ’t voorlees, hoe minder hij zal knijpen. Logisch.
“Hoer… Hoer! Ik ben een hoer! Jouw hoer! Uw hoer, meneer!” roep ik snikkend. Hij knijpt nog steeds even hard en gooit me tegen de desk.
“AUW!”
Rake klappen krijg ik in mijn gezicht en alsof het niet genoeg is, ook tegen mijn borsten. Ik huil, hijg en vraag om meer. Wat verschrikkelijk! Wat heerlijk! Wat alles tegelijk!

“Je bent mijn God!” roep ik lichtelijk verward, want dit heb ik nog nooit meegemaakt.
“Moet ik je neuken?” vraagt hij vriendelijk.
“JA! Ja! Alsjeblieft…” smeek ik.
“Goed dan.”
Begerig hef ik mijn heupen omhoog, mijn grotje snakkend naar vulling. Ik huil van pijn en ook omdat hij me niet direct geeft wat ik wil. Oen! Hij maakt me gek. Logica is kennelijk niet van toepassing bij hem, want in plaats van me diep te nemen, grijpt hij met duim en wijsvinger mijn tepels vast. Ik gil van jewelste binnensmonds.
“Hou je rustig! Of moet ik je geluidsmachine uitdraaien?” What the fuck zegt hij nu weer. Ik lijk ondertussen geluiden van een orka te maken.
“Ja, dus! Ik zal je even uitschakelen, loopse teef dat je bent!” Alsof het niks is, draait hij ineens mijn tepeltjes 360° rond en ik krijs als een gek. Dat had ik niet moeten doen, want een ferme slag tegen mijn wang is het gevolg.

“Neem me! Neem me! Alsjeblieeeeeeft!”
Eindelijk lijkt hij mijn gebeden te verhoren. Hij schuift me opzij, waardoor mijn hoofd niet meer op de desk komt te liggen en ik een ondersteboven zicht krijg op de kast. Hij krast vanaf mijn borsten tot aan mijn spleetje. Zijn linkerhand zoekt zijn leuter, terwijl hij met zijn rechterhand mijn bovenlijf hard tegen de desk aan drukt. Ik snap al gauw waarom hij dat doet. Zedeloos ramt hij me haast door het beukenhout. Boeken, schriften en de miljoenen papieren van de ordelijke stapels vallen op de grond. Als een stomende, woedend kokende stier lijkt hij me met zijn hoorn te doorboren. Hij gromt moordend bij iedere stoot. Wat een beer, wat een wild dier! Ik hijg, hijg, nader een hoogtepunt, zowel mijn vaginawand als mijn hersenen lijken samen te krimpen, vuur te vatten.
“Ik kom, ik kom, ik kom!”
Zijn twee handen grijpen mijn borsten vast en hij neukt me als een gek verder. Zo hevig en bruut dat hij zijn evenwicht aan mijn borsten moet bewaren. Hij stoot sneller en sneller, kreunt, hij gaat klaarkomen, ik ook, ooooooooooooooooh!
“Aaaaaah, SLET!” Na een laatste, stevige stoot trekt hij zijn penis terug en siert mijn kersentoetje met zijn slagroom.

Na nog even uit te hijgen, kleedt Johan zich snel aan en ik volg zijn voorbeeld.
“Hectisch. Hectisch. Ik ben al drie minuten te laat voor de vergadering. Trouwens, jij moet daar ook zijn. Heb je daar dan niet aan gedacht?!”
Alsof er niets gebeurt is tussen ons, kijkt hij me boos aan.
“Nee, baas, sorry, baas. Heel dom van mij. Ik ga er zo snel mogelijk heen.”
Ik had slechts twintig minuten nodig om te leren dat dit het beste antwoord is dat ik Johan Nobels kon geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *