Verloren date 3

Nu op naar het magazijnhok van de Albert Heijn. Mijn hart jubelde bij deze gedachte. Ik kreeg rillingen toen ik langs de winkelschappen van de Albert Heijn liep. Het leek alsof de caissières en overige supermarktmedewerkers allemaal naar mij keken. Ik voelde gewoon hun ogen in mijn rug priemen. Misschien verraadde mijn uiterlijk of de blossen op m’n wangen, mijn daadwerkelijke bezoek aan de Albert Heijn. Vlakbij de schappen waar de koffie, koffiemelk en thee stonden, stond een of ander jong meisje wat dozen uit te pakken. Helemaal zo een kar midden op het gangpad, waardoor ik er nauwelijks langs kon. ‘Lukt het? Kunt u er langs?’ vroeg de schelle stem van het jonge meisje. “Nee,” zei ik. Het jonge meisje schoof de kar met dozen vervolgens enigszins aan de kant en knipoogde naar me. “Clarissa..”, zei ik. “Ik kom even wat langsbrengen. Waar kan ik haar vinden?” Het meisje leek even na te denken en zei vervolgens: “ze werkt vandaag in het magazijn, das gewoon hiero alsmaar rechtdoor lopen, dan rechts en daarna links. Dan loop je er op een gegeven moment vanzelf tegen aan. Je kunt rechts op de bel drukken en dan doet er wel iemand open.”
“Bedankt, wat is trouwens je naam als ik vragen mag?”
“Ik heet Roos.”
“Leuk, een bloemige naam. Bedankt Roos, werk ze he.” Het jonge meisje glimlachte even naar me en ging vervolgens weer driftig verder met het uitpakken van dozen.
Ik vervolgde mijn weg naar het magazijn, wat best nog wel een stuk lopen was. Ondertussen zette ik mijn borsten tijdens het lopen beter in m’n bh. Ik besloot om haar eerst nog een smsje te sturen: Lekker ding, ik sta bij het magazijn. Ben je er klaar voor? Xxx
Ze stuurde me gelijk terug dat ze me nu nog niet verwacht had. Maar ze was er helemaal klaar voor. We konden ergens snel ongestoord een wip maken.
Een jongen deed de deur van de magazijn open, nadat ik een paar seconden op de bel had gedrukt. “Ja…?”
“Ik kom voor Clarissa, moet even wat afgeven.”
“Prima.” De jongen hield de deur voor mij open, zodat ik er langs kon. “Weet je de weg?”
“Ja,” jokte ik. Terwijl ik in werkelijkheid nog niet eens wist hoe Clarissa er in levende lijve uit zou zien. “Dan ga ik weer aan het werk,” zei de jongen en verdween door een van de vele deuren. Ik vond ergens een donker hoekje, waar verder niemand anders te bekennen was. Ik ontdeed mij vluchtig van mijn natte, geile string en stopte de string in mijn tas. “Mmm… geil hoor,” hoorde ik ineens een stem zeggen. “Is dat kutje van mij?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *