Verloren date 5

Mijn telefoon begon weer te trillen. Maar dit keer was ik op tijd om naar mijn telefoon te kijken. Ik raapte het van de grond op en veegde het stof ervan af. Ik zag een aantal gemiste oproepen en berichten van Clarissa.
“ Waar blijf je schatje? Het duurt lang. Sta je wel bij de goede deur?”
“Ik heb je net gebeld, maar volgens mij heb je geen bereik of zo. Neem je even op?”
“Schatje waar blijf je nou??? Durf je niet meer…?”
“Ben je jezelf soms aan het vingeren?Hihi “, met een knipoog emoticon erbij.
“Ik kan nu niet van m’n werkplek weglopen, anders was ik even naar beneden gelopen.”
Ja, ik ben er! Sorry lekker ding, zei ik, toen ik haar opbelde. Ik zag net pas je berichten. Was toch nog even wat boodschapjes gaan doen. Maar ik kon niet vinden wat ik zocht.
Dat komt omdat je mij zocht, antwoordde ze. Ik glimlachte, streek snel m’n rok strak en probeerde er zo min mogelijk gekreukeld uit te zien. Ik kom er nu aan, vertelde ik haar. Wat heb je eigenlijk onder je werkkleding aan geil ding? Vertel het mij, voordat ik je zie.
Nou, ik heb dus gewoon een lange broek en shirt aan. En een Albert Heijn schort om. Wil je echt weten wat ik eronder aan heb?, vroeg ze uitdagend.
Ik knikte, maar dat kon ze natuurlijk niet door de telefoon heen zien. Ja, zei ik.
Oke, zei Clarissa. Ik kan niet echt vrijuit spreken, maar heb iets aan wat jij wel mooi gaat vinden.
Ben je al een beetje nat?, vroeg ze er snel achterna.
“Mmmm… voor jou altijd,’ antwoordde ik. Ze moest eens weten wat zich een aantal minuten geleden nog had plaatsgevonden…”Ik hang nu op en kom nu naar je toe!” zei ik. “Oké.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *